• Karboksyterapia


Karboksyterapia – mezoterapia igłowa dwutlenkiem węgla

 

  • Działanie karboksyterapii, czyli infuzja CO₂ powoduje zwiększenie przepływu krwi, tlenu i składników odżywczych do leczonego obszaru. Gromadzone zostają naturalne czynniki wzrostu, m.in. VEGF – czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego. VEGF to grupa istotnych białek biorących udział w tworzeniu sieci naczyń krwionośnych embrionu oraz angiogenezie, czyli nowotworzeniu naczyń włosowatych w tkankach. W konsekwencji tych procesów poprawie ulega mikrokrążenie i następuje odnowa komórek.
  • Reakcją skóry na iniekcje dwutlenku węgla jest stan zapalny, dzięki któremu następuje stymulacja produkcji elastyny i kolagenu. Remodeling skóry rozpoczyna się już od pierwszego zabiegu, włókna kolagenowe ulegają kurczeniu, a w efekcie skóra ulega wygładzeniu i uelastycznieniu, a cellulit zostaje zredukowany.
  • Iniekcja dwutlenku węgla prowadzi do wymodelowania sylwetki oraz redukcji zlokalizowanej tkanki tłuszczowej. Komórki tłuszczowe są bardzo wrażliwe na aplikację CO₂. Gaz w organizmie częściowo przekształca się w kwas węglowy, który mechanicznie uszkadza i rozpuszcza komórki tłuszczowe. Wzmożony zostaje drenaż limfatyczny i cyrkulacja tlenu leczonego obszaru.
  • W wyniku zabiegu karboksyterapii poprawie ulega metabolizm i wydalanie uwolnionego tłuszczu. Proces prowadzi do wymodelowania sylwetki oraz redukcji zlokalizowanej tkanki tłuszczowej.
  • Duże stężenie CO₂ we krwi potęguje efekt Bohra. Jest to zjawisko polegające na zmniejszeniu powinowactwa hemoglobiny do tlenu w warunkach obniżonego pH, (następuje wzrost stężenia jonów wodorowych H+). Tlen jest łatwiej oddawany przez hemoglobinę (poprzez dysocjację tlenu) do tkanek. Proces ten przedstawia reakcja:

CO2 + H2O -> H2CO3 -> H+ + HCO3 -

 

Karboksyterapia, jako metoda iniekcji CO2 pod tkanki podskórne, stosowana jest zarówno w medycynie estetycznej jak i lecznictwie.

  • Wskazania do zabiegu karboksyterapii są bardzo zróżnicowane i dotyczą niemal całej powierzchni ciała. Karboksyterapię stosuje się w medycynie estetycznej, dla poprawy wyglądu skóry i włosów oraz w odchudzaniu jak i w lecznictwie, gdyż metoda ta pierwotnie wykorzystywana była w leczeniu chorób krążenia.
  • Początkowo stosowana była jedynie w celach leczniczych. Kąpielom w wodzie nasyconej dwutlenkiem węgla poddawano pacjentów z różnorakimi chorobami krążenia i akumulacją tłuszczu w tętnicach. Leczono cukrzycę, wrzody, odleżyny, miażdżycę, gangrenę, kurcze kończyn czy zakrzepowo-zarostowe zapalenie tętnic.
  • Z czasem zauważono, że dwutlenek węgla poprawia stan i wygląd skóry. W latach 90-tych zaczęto stosować karboksyterapię w leczeniu cellulitu. Pojawiła się możliwość podania dwutlenku węgla w sposób śródskórny i podskórny. Wraz z nowymi możliwościami odkrywano coraz więcej zastosowań karboksyterapii, również w dziedzinie medycyny estetycznej.
  • Poza niewydolnością żylną i schorzeniami tętnic obwodowych wskazaniami do zabiegu stały się miedzy innymi zwiotczenia skóry, rozstępy, blizny, ciemne kręgi pod oczami, zlokalizowana tkanka tłuszczowa i cellulit, a także zmiany łuszczycowe i łysienie.

 

 Wskazania

  • Wspomagająco przy liposukcji
  • Dotlenienie skóry
  • Kurcze kończyn
  • Przewlekła niewydolność żylna
  • Zaburzenia krążenia
  • Pajączki
  • Otyłość
  • Blizny
  • Zlokalizowana tkanka tłuszczowa
  • Cellulit
  • Regeneracja dłoni
  • Rozstępy
  • Brak elastyczności
  • Zwiotczenia skóry
  • Zmarszczki
  • Cienie pod oczami
  • Łuszczyca
  • Łysienie
  • Włosy

 

 

Karboksyterapia jest również naturalnym elementem wspomagającym liposukcję oraz samodzielną terapią umożliwiającą rezultaty porównywalne do tych osiąganych za pomocą skalpela.

 

 

 

 

 

http://karboksyterapia.pl/nasze-gabinety-karboksyterapia-w-polsce/

 

EFEKTY TERAPII